Gazetka 10.11.2019 r. - 17.11.2019 r.

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA

"A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzaku, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją."

Ewangelia św. Łukasza

Bóg żywych.

Pan Jezus korzysta z trudnego pytania aby pokazać także swoim rozmówcom podstawową prawdę o zmartwychwstaniu. Mógłby skorzystać z wielu jasnych fragmentów Pisma Świętego, takich jak wizja kości z 37 rozdziału Ezechiela, albo jasna wzmianka o przyszłym życiu z drugiej księgi Machabejskiej 7,9. Ale ponieważ saduceusze przyjmowali jedynie pięć pierwszych ksiąg Pisma Świętego, Pan Jezus dostosowuje się z miłością do ich sposobu myślenia i cytuje fragment z księgi Wyjścia, którą przyjmują: o płonącym krzaku, kiedy Pan objawia Mojżeszowi, ze jest Bogiem jego ojców: Abrahama, Izaaka i Jakuba (por. Wj 3,6). Pan Jezus ukazuje, że Bóg jest Bogiem żywych a nie umarłych. I tekst stwierdza to w czasie teraźniejszym: „Ja jestem” a nie w przeszłym: „byłem Bogiem twoich ojców”. W ten sposób Pan Jezus ogłasza, że każde życie pochodzi od Boga: „wszyscy bowiem dla Niego żyją” (w. 38).

W tej scenie Pan Jezus upomina saduceuszy i uczy ich prawdy o rzeczywistości. Ale czyni to z miłością, która jest warunkiem koniecznym, aby przekazywać nauczanie i mieć rację w tym co mówimy. Jak mówił św. Augustyn „powinniśmy upominać z miłością; nie z pragnieniem uczynienia krzywdy, ale z serdeczną intencją osiągnięcia jego poprawy. Jeśli tak to czynimy, bardzo dobrze wypełnimy przykazanie miłości.